KONAK GRADAČAC

Sajam šljive

Ideja o organizaciji manifestacije u čijem bi centru pažnje bila šljiva, kao najznačajniji voćarski proizvod ovog kraja, možemo reći da je nastala spontano, ali ipak sa jakim motivom i već potpuno utemeljenim osnovama.

Prema pisanim dokumentima i svjedočenjima direktnih aktera tih događaja, te 1969. godine, rod šljive je bio nezapamćen. Proizvođači su se našli u situaciji vrlo otežanog plasmana, a prerađivački kapaciteti su bili premali. Sama po sebi nametnula se potreba da se ukaže na Gradačac i njegove potencijale vezane za šljivu.
Nakon opsežnih, ali rekordno brzo izvršenih priprema prvi »Dan šljive», je održan 30. i 31. avgusta 1969. godine. Ono što je važnije od svega je činjenica da se od tog avgusta daleke 1969. godine, drži jedna nevjerovatno jaka veza između sajma i Grada. Valjda nigdje, ne postoji tako ukorijenjen običaj da u dane kad traje ova manifestacija, cijeli grad postaje dio toga, i svaki njegov stanovnik, bez obzira šta radio i gdje se nalazio.

Osim toga «provincija u pozadini», iznenada dolazi u centar pažnje javnosti. Zahvaljujući dobrom programu, gostoljubivosti, i manifestacija i Gradačac doživljavaju izuzetnu promociju na nivou cijele Jugoslavije, a šljiva postaje pravim simbolom, po kome ovaj grda biva prepoznat.
Svi su uglavniom smatrali da je vezivanje čitavog jednog Sajma samo za jednu kulturu tj. šljivu, isuviše uzak prostor, koji ne nudi širinu u programskim opredjeljenjima. Zato se animiraju proizvođači poljoprivredne mehanizacije, đubriva i zaštitnih sredstava, proizvođači ambalaže, transportne kuće, trgovačka preduzeća i drugi. Obezbjeđenjem tako široke podrške, institucija, pojedinaca, organizacija, a sigurno i tadašnjih vlasti, Gradačački «Dan šljive», je već 1970. godine imao sve karakteristike specijalizovanog Sajma, sa jasnom koncepcijom daljeg razvoja.

Drugi po redu «Dan šljive « je održan 21. i 22. avgusta 1970. godine. Po prvi put se uvodi jedan značajan momenat, u okviru stručnog i naučnog dijela, a to je ocjena kvaliteta rakije, kao značajne industrijske prerađevine od šljive.

Sajmovi su se uspješno odvijali, svaki naredni je bio sve veći i značajniji. Naročito važna su bila predavanja naučnika i stručnjaka.

Nažalost ratna dejstva od 1992.-do 1995. godine prekinula su sajamska suretanja u Gradačcu. Štete koje su prouzrokovala ratna dejstva su bile zaista tako velike, da se slobodno može reći da objekat sajmišta nije mogao funkcionirati niti za obavljanje i najmanjih aktivnosti. Novopostavljeni menadžment i uposlenici su pred sobom imali skoro pa bezizlaznu situaciju. Vrlo dobrom procjenom, menadžment je donio odluku da upravo Sajam šljive isturi kao svoj prvi osnoivnio zadatak, a tim poslom da se pokuša izvršiti kompletna adaptacija dvorane. Dakle, Sajam šljive se ponovo vratio na početak.

Poduzetnici su prepoznali ovu manifestaciju, kao još jedan oblik za sopstveni marketing, kao i marketing grada, od kojeg se u budućnosti može imati itekako velike koristi. Već negdje do 2000. godine Gradačački sajam je imao izuzetno visoki rejting i poplavi sajmova u državi i van nje.
Sajam šljive u Gradačcu sve godine postojanja bio je učionica za nova saznanja i nove prezentacije naučnih iskustava u oblasti poljoprivrede i prehrambene industrije. U poslijeratnim godinama ponovo je uspostavljen kontakt sa Poljoprivrednim fakultetom univerziteta u Sarajevu s ciljem održavanja naučno-stručnog savjetovanja a od 2006. godine u organizaciju savjetovanja uključuje se i Tehnološki fakultet iz Tuzle. U skorije vrijeme napravljen je kvalitetan pomak u broju ponuđenih tema i učesnika koji dolaze iz renomiranih visokonaučnih ustanova ex-Jugoslavije. Gradačako savjetovanje dobija i novi naziv „Savjetovanje o proizvodnji i preradi hrane sa međunarodnim učešćem – agroTECH“.